ਆਓ ਕਿ ਕੋਈ ਖ਼੍ਵਾਬ ਬੁਨੇਂ – Sahir Ludhianvi

ਆਓ ਕਿ ਕੋਈ ਖ਼੍ਵਾਬ ਬੁਨੇਂ ਕਲ ਕੇ ਵਾਸਤੇ
ਵਰਨਾ ਯੇ ਰਾਤ ਆਜ ਕੇ ਸੰਗੀਨ ਦੌਰ ਕੀ
ਡਸ ਲੇਗੀ ਜਾਨ-ਓ-ਦਿਲ ਕੋ ਕੁਛ ਐਸੇ ਕਿ ਜਾਨ-ਓ-ਦਿਲ
ਤਾ-ਉਮ੍ਰ ਫਿਰ ਨ ਕੋਈ ਹਸੀਂ ਖ਼੍ਵਾਬ ਬੁਨ ਸਕੇਂ

ਗੋ ਹਮ ਸੇ ਭਾਗਤੀ ਰਹੀ ਯੇ ਤੇਜ਼-ਗਾਮ ਉਮ੍ਰ
ਖ਼੍ਵਾਬੋਂ ਕੇ ਆਸਰੇ ਪੇ ਕਟੀ ਹੈ ਤਮਾਮ ਉਮ੍ਰ

ਜ਼ੁਲਫ਼ੋਂ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ, ਹੋਂਠੋਂ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ, ਔਰ ਬਦਨ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ
ਮੇਰਾਜ-ਏ-ਫ਼ਨ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ, ਕਮਾਲ-ਏ-ਸੁਖ਼ਨ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ
ਤਹਜ਼ੀਬ-ਏ-ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੇ, ਫ਼ਰੋਗ਼-ਏ-ਵਤਨ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ
ਜ਼ਿੰਦਾਂ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ, ਕੂਚਾ-ਏ-ਦਾਰ-ਓ-ਰਸਨ ਕੇ ਖ਼੍ਵਾਬ

ਯੇ ਖ਼੍ਵਾਬ ਹੀ ਤੋ ਅਪਨੀ ਜਵਾਨੀ ਕੇ ਪਾਸ ਥੇ
ਯੇ ਖ਼੍ਵਾਬ ਹੀ ਤੋ ਅਪਨੇ ਅਮਲ ਕੇ ਅਸਾਸ ਥੇ
ਯੇ ਖ਼੍ਵਾਬ ਮਰ ਗਯੇ ਹੈਂ ਤੋ ਬੇ-ਰੰਗ ਹੈ ਹਯਾਤ
ਯੂੰ ਹੈ ਕਿ ਜੈਸੇ ਦਸਤ-ਏ-ਤਹ-ਏ-ਸੰਗ ਹੈ ਹਯਾਤ

ਆਓ ਕਿ ਕੋਈ ਖ਼੍ਵਾਬ ਬੁਨੇਂ ਕਲ ਕੇ ਵਾਸਤੇ
ਵਰਨਾ ਯੇ ਰਾਤ ਆਜ ਕੇ ਸੰਗੀਨ ਦੌਰ ਕੀ
ਡਸ ਲੇਗੀ ਜਾਨ-ਓ-ਦਿਲ ਕੋ ਕੁਛ ਐਸੇ ਕਿ ਜਾਨ-ਓ-ਦਿਲ
ਤਾ-ਉਮ੍ਰ ਫਿਰ ਨ ਕੋਈ ਹਸੀਂ ਖ਼੍ਵਾਬ ਬੁਨ ਸਕੇਂ

(ਸੰਗੀਨ=ਗੰਭੀਰ, ਦੌਰ=ਜ਼ਮਾਨਾ,ਸਮਾਂ, ਤਾ-ਉਮ੍ਰ=ਉਮਰ-ਭਰ,
ਜ਼ਿੰਦਾਂ=ਜੇਲ੍ਹ, ਦਾਰ=ਸੂਲੀ, ਰਸਨ=ਸੂਲੀ, ਹਯਾਤ=ਜ਼ਿੰਦਗੀ)