ਮੁਝੇ ਸਹਲ ਹੋ ਗਈਂ ਮੰਜਿਲੇਂ- Majrooh Sultanpuri

ਮੁਝੇ ਸਹਲ ਹੋ ਗਈਂ ਮੰਜਿਲੇਂ ਵੋ ਹਵਾ ਕੇ ਰੁਖ ਭੀ ਬਦਲ ਗਯੇ ।
ਤਿਰਾ ਹਾਥ ਹਾਥ ਮੇਂ ਆ ਗਯਾ ਕਿ ਚਿਰਾਗ ਰਾਹ ਮੇਂ ਜਲ ਗਯੇ ।

ਵੋ ਲਜਾਯੇ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਪਰ ਕਿ ਉਠਾ ਸਕੇ ਨ ਝੁਕਾ ਕੇ ਸਰ,
ਉੜੀ ਜੁਲਫ਼ ਚੇਹਰੇ ਪੇ ਇਸ ਤਰਹ ਕਿ ਸ਼ਬੋਂ ਕੇ ਰਾਜ ਮਚਲ ਗਯੇ ।

ਵਹੀ ਬਾਤ ਜੋ ਨ ਵੋ ਕਹ ਸਕੇ ਮਿਰੇ ਸ਼ੇਰ-ਓ-ਨਜ਼ਮੇ ਆ ਗਈ,
ਵਹੀ ਲਬ ਨ ਮੈਂ ਜਿਨ੍ਹੇਂ ਛੂ ਸਕਾ ਕਦਹੇ-ਸ਼ਰਾਬ ਮੇਂ ਢਲ ਗਯੇ ।

ਤੁਝੇ ਚਸ਼ਮੇ-ਮਸਤ ਪਤਾ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਬਾਬ ਗਰਮੀ-ਏ-ਬਜਮ ਹੈ,
ਤੁਝੇ ਚਸ਼ਮੇ-ਮਸਤ ਖ਼ਬਰ ਭੀ ਹੈ ਕਿ ਸਬ ਆਬਗੀਨੇ ਪਿਘਲ ਗਯੇ ।

ਉਨ੍ਹੇਂ ਕਬ ਕੇ ਰਾਸ ਭੀ ਆ ਚੁਕੇ ਤਿਰੀ ਬਜਮੇ-ਨਾਜ਼ ਕੇ ਹਾਦਿਸੇ,
ਅਬ ਉਠੇ ਕਿ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਫਿਰੇ ਜੋ ਗਿਰੇ ਥੇ ਗਰ ਕੇ ਸੰਭਲ ਗਯੇ ।

ਮਿਰੇ ਕਾਮ ਆ ਗਈ ਆਖ਼ਿਰਸ਼ ਯਹੀ ਕਾਵਿਸ਼ੇਂ ਯਹੀ ਗਰਿਦਸ਼ੇਂ,
ਬੜ੍ਹੀ ਇਸ ਕਦਰ ਮਿਰੀ ਮੰਜਿਲੇਂ ਕਿ ਕਦਮ ਕੇ ਖਾਰ ਨਿਕਲ ਗਯੇ ।