ਖ਼ਤਮ-ਏ-ਸ਼ੋਰ-ਏ-ਤੂਫ਼ਾਂ ਥਾ- Majrooh Sultanpuri

ਖ਼ਤਮ-ਏ-ਸ਼ੋਰ-ਏ-ਤੂਫ਼ਾਂ ਥਾ ਦੂਰ ਥੀ ਸਿਯਾਹੀ ਭੀ
ਦਮ ਕੇ ਦਮ ਮੇਂ ਅਫ਼ਸਾਨਾ ਥੀ ਮੇਰੀ ਤਬਾਹੀ ਭੀ

ਇਲਤਫ਼ਾਤ ਸਮਝੂੰ ਯਾ ਬੇਰੁਖ਼ੀ ਕਹੂੰ ਇਸ ਕੋ
ਰਹ ਗਈ ਖ਼ਲਿਸ਼ ਬਨ ਕਰ ਉਸਕੀ ਕਮਨਿਗਾਹੀ ਭੀ

ਯਾਦ ਕਰ ਵੋ ਦਿਨ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਸਖ਼ਤਗੀਰੀ ਪਰ
ਅਸ਼ਕ ਭਰ ਕੇ ਉਠੀ ਥੀ ਮੇਰੀ ਬੇਗੁਨਾਹੀ ਭੀ

ਸ਼ਮਾ ਭੀ ਉਜਾਲਾ ਭੀ ਮੈਂ ਹੀ ਅਪਨੀ ਮਹਫ਼ਿਲ ਕਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਅਪਨੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕਾ ਰਾਹਬਰ ਭੀ ਰਾਹੀ ਭੀ

ਗੁੰਬਦੋਂ ਸੇ ਪਲਟੀ ਹੈ ਅਪਨੀ ਹੀ ਸਦਾ ‘ਮਜਰੂਹ’
ਮਸਿਜਦੋਂ ਮੇਂ ਕੀ ਜਾਕੇ ਮੈਂ ਨੇ ਦਾਦਖ਼੍ਵਾਹੀ ਭੀ
9. ਕਬ ਤਕ ਮਲੂੰ ਜਬੀਂ ਸੇ ਉਸ ਸੰਗ-ਏ-ਦਰ ਕੋ ਮੈ

ਕਬ ਤਕ ਮਲੂੰ ਜਬੀਂ ਸੇ ਉਸ ਸੰਗ-ਏ-ਦਰ ਕੋ ਮੈਂ
ਐ ਬੇਕਸੀ ਸੰਭਾਲ, ਉਠਾਤਾ ਹੂੰ ਸਰ ਕੋ ਮੈਂ

ਕਿਸ ਕਿਸ ਕੋ ਹਾਯ, ਤੇਰੇ ਤਗ਼ਾਫ਼ੁਲ ਕਾ ਦੂੰ ਜਵਾਬ
ਅਕਸਰ ਤੋ ਰਹ ਗਯਾ ਹੂੰ, ਝੁਕਾ ਕਰ ਨਜ਼ਰ ਕੋ ਮੈਂ

ਅੱਲਾਹ ਰੇ ਵੋ ਆਲਮ-ਏ-ਰੁਖਸਤ ਕਿ ਦੇਰ ਤਕ
ਤਕਤਾ ਰਹਾ ਹੂੰ ਯੂੰ ਹੀ ਤੇਰੀ ਰਹਗੁਜ਼ਰ ਕੋ ਮੈਂ

ਯੇ ਸ਼ੌਕ-ਏ-ਕਾਮਯਾਬ, ਯੇ ਤੁਮ, ਯੇ ਫ਼ਿਜ਼ਾ, ਯੇ ਰਾਤ
ਕਹ ਦੋ ਤੋ ਆਜ ਰੋਕ ਦੂੰ ਬੜ੍ਹਕਰ ਸਹਰ ਕੋ ਮੈਂ

(ਜਬੀਂ=ਮੱਥਾ, ਸੰਗ=ਪੱਥਰ, ਤਗ਼ਾਫ਼ੁਲ=ਨਾਂਹ,ਬੇਰੁਖੀ,
ਫ਼ਿਜ਼ਾ=ਮੌਸਮ, ਸਹਰ=ਸਵੇਰ)